Ik ben Janine

Door Janine

Ik geef jullie in mijn eerste blogbericht een introductie van mijzelf, één van de schrijvers van dit nieuwe blog.

 Ik ben Janine Vink, 30 jaar en werk aan deze blog als vrijwilliger. Ik zie mijzelf in het dagelijks leven zowel als geestelijk verzorger en als schrijver, en schrijf dan ook met name over zingeving. Betekenis geven in alle facetten van het leven, toegespitst op de dagelijkse realiteit.  

Het is eigenlijk puur toeval dat ik hier bij de VPSG terecht gekomen ben. In een vacaturebericht -naar welke ik uiteindelijk niet gesolliciteerd heb- werd ik door iets gegrepen. Een warmte, een verbonden en betrokken gevoel verpakt in slechts een paar korte bondige zinnen. Wow. Ik voelde me geroepen door hun boodschap en stuurde hen enkele weken geleden een mail waarin ik nadrukkelijk vroeg of ik iets voor ze kon betekenen als vrijwilliger. Nu ben ik regelmatig te vinden op locatie, om zoveel mogelijk te leren over de VPSG en te schrijven over hun identiteit, werkzaamheden en over de thema’s waar ze dagelijks mee te maken krijgen.  

Maar waarom wil iemand nou in vredesnaam uit vrije wil schrijven over seksueel geweld? Zo’n zwaar beladen onderwerp? Omdat het moet gebeuren. Ik denk dat het belangrijk is dat er over seksueel misbruik gepraat en geschreven wordt, en over seksualiteit en grenzen in het algemeen. Want ook daarop rust een taboe. Ondanks pogingen tot openheid en communicatie over dit onderwerp is seksueel misbruik nog steeds een gevoelig onderwerp in de maatschappij en spreken we er liever niet over. Toch moet dat, is het belangrijk dat we er niet voor weglopen en dat we erover blijven schrijven en praten. Juist omdat het een beladen onderwerp is. Delen, herkenning creëren. Maar ook kennis verspreiden en een beter beeld scheppen van wat we bij de VPSG doen, dragen allemaal bij aan openheid creëren rondom zoiets naars als misbruik, geeft bestaansrecht aan de gevoelens, pijn. Maar tevens ook de kracht van mensen die misbruik hebben moeten ondergaan.  

Die kracht is iets wat ik centraal wil stellen in mijn blogberichten. Omdat kracht een kernbegrip is bij de VPSG, zowel in negatieve als positieve zin. Negatief in de zin dat we dagelijks geconfronteerd worden met hoe veelvoorkomend en verwoestend misbruik tot op de dag van vandaag is.
Het verandert levens, raakt je ten diepste, is zinloos. Het zou niet mogen gebeuren en laat elke dag opnieuw zien waarom het zo nodig is dat de VPSG dit werk doet. 

Maar er is ook de kracht in mensen. Om opnieuw de betekenis te geven aan je leven, weer te leren vertrouwen in mensen of in God. Maar juist ook in de momenten van kwetsbaarheid wanneer je hulp zoekt of omdat je het huis uit bent gegaan terwijl je bang was om buiten te komen, zit een enorme oerkracht waar ik diep ontzag voor heb. Juist in zeggen dat je het niet altijd alleen kan zit kracht. 

 Ik hoop dat ik jullie iets te bieden zal hebben als blogger van deze prachtige organisatie en zal mijn uiterste best doen om met respect en met openheid voor jullie te schrijven.  

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.